صدای پای اجابت می آید.....!!!

          در میان توفان

بر موج غم نشسته منم     در زورق شکسته منم     ای ناخـدای عالم

 تا نـام من رقـم زده شد     یکباره مهرغم زده شد     بر سرنوشت آدم

خدایا وقت برگشتن کمی با من مدارا کن...

در بیکرانه زندگی دو چیز افسونم کرد...

آبی آسمان که می بینم و میدانم نیست و...

خدایی که نمی بینم و میدانم که هست...

هرکه دلارام دید از دلش ارام رفت

چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی

حاصل عمر آن دمست باقی ایام رفت

ساکت که میمانی میگذارند به حساب جواب نداشته ات...
هرگز نمیفهمند که داری سعی میکنی حرمت ها را نگه داری...

دوستش می‌دارم

چرا که می‌شناسمش ... به دوستی و یگانگی.

  هنگامی که دستان مهربانش را به دست می‌گیرم

  تنهایی غم‌انگیزش را درمی‌یابم.
 
  اندوهش
                  غروبی دلگیر است
                                             در غُربت و تنهایی.

  همچنان که شادی‌اش

   طلوعِ همه آفتاب‌هاست.

دوستش می‌دارم

   چرا که می‌شناسمش...........

می خواهم آب شوم در گستره ی افق

آنجا که دریا به آخر می رسد و آسمان آغاز می شود!

منبع:(شازده کوچولو،http://b612planet.persianblog.ir)

زمین که دلش می گیرد،

باران می بارد ،

آسمان چقدر مهربان است ،

کاش اندکی مهربان بودی. ..

و آیا دیده ای وقتی خطائی می کنی اما ،
ته قلبت پشیمانی
و می خواهی از آن راهی که رفتی ، باز برگردی
نمی دانی که در را بسته او یا نه ؟
یکی با اولین کوبه ، به در ، آهسته می گوید :
... بیا ، ای رفته ، صد بار آمده ، باز آ
که من در را نبستم ، منتظر بودم که برگردی......

خدا را دیده ای آیا ؟

شاعر:کیوان شاهبداغی

دریغا، من اندر تو غلط کردم.........